De Britse singer-songwriter Baxter Dury, zoon van wijlen punkheld Ian Dury, komt in januari naar Nederland om zijn dromerige liederen ten gehore te brengen. Zijn muziek omschrijft hijzelf als ‘duister en soulful’. Als ik hem bel zit hij net in de taxi met zijn witte BMX-fiets die hij voor z’n verjaardag heeft gehad. In de taxi inderdaad, want fietsen ‘dat doen we niet in Engeland,’ verzucht hij. Al vrij snel maakt zijn kinderlijke enthousiasme plaats voor een filosofische gevoeligheid en vertelt hij over zijn beroemde vader, zijn favoriete stad Parijs en, natuurlijk, zijn muziek.

Stel: ik heb je muziek nog nooit gehoord. Hoe zou je het omschrijven?
‘Het is een beetje alsof je tussen twee verschillende kamers zit; in de ene kamer hoor je een mix tussen verschillende Franse muziekstjlen en in de andere kamer hoor je een luisterboek.’

Het valt me op dat je vooral over vrouwen zingt. Zijn je teksten autobiografisch?
‘Tot op zekere hoogte. Alle teksten zijn gebaseerd op echt gebeurde verhalen en situaties. Ik weet anders niet waarover ik moet zingen.’

Waar schrijf je je teksten?
‘In mijn studio, maar ook diep in de nacht of vroeg in de ochtend. Soms heb ik niet door dat ik in mijn hoofd een heel lied heb geschreven. Deadlines zijn heel belangrijk voor mij, ik ben vaak toch pas tevreden als de plaat al zes maanden uit is. Ik vind het vooral heel belangrijk dat mijn omgeving niet te comfortabel is. Je merkt het vaak aan artiesten met die plots heel goed gaan, die worden saai. Je moet interessante dingen meemaken om over te schrijven.’

Met wie zou je graag nog willen samenwerken?
Na een lange stilte: ‘Misschien met een bepaalde producent, maar ik weet nog niet wie. Ik weet ook niet of ik diegene al heb ontmoet. Het liefst iemand die heel anders is dan ik. Ik zou het heel interessant vinden om een liedje te schrijven voor Jane Birkin.’

Je bent de zoon van punkheld Ian Dury van Ian Dury & The Blockheads uit de jaren zeventig. Je vader was een soort antimuzikant en maakte punkmuziek, terwijl jij meer luisterliedjes maakt. Heeft je vader invloed gehad op jouw muziekkeuze?
‘Ongetwijfeld. Waarschijnlijk wordt elk kind beïnvloed door de muziekkeuze van zijn ouders.’

Wat betekent muziek voor je?
‘Muziek betekent heel veel verschillende dingen voor me. Aan de ene kant is het hard werken en aan de andere kant voelt het nooit als werk. Het kan het meest fantastische zijn om te doen, maar het kan ook heel vervelend worden. De muziekwereld is overbevolkt en het is lastig om op te vallen. De meeste mensen die bezig zijn met muziek, worden gedefinieerd door het vak. Je kunt niet even op woensdag muzikant zijn; you have to be it.’

Je stopte met school toen je veertien jaar was. Wilde je altijd al muzikant worden?
‘Nee, niet echt. Ik denk ook niet dat ik een muzikant ben, eerder een opportunist. Een muzikant is in mijn ogen iemand die ontzettend getalenteerd is en verschillende muziekinstrumenten bespeelt. Ik ben meer een manipulator en goed met situaties en mensen. Op een positieve manier.’

Waar speel je het liefst?
‘In Parijs, daar krijg ik de meest positieve reacties. Parijs bestaat uit zoveel clichés, maar ze zijn stuk voor stuk waar: iedereen is goedgekleed, beleefd en een tikje nerdy. Ze zijn oprecht geïnteresseerd in je. Ik ben ook gek op Nederland, vooral het spelen in Paradiso vind ik te gek. De mensen in Nederland zijn heel warm en vrolijk.’

Baxter Dury staat op zondag 15 januari in het Patronaat te Haarlem. Meer informatie: www.baxter-dury.com.