Negen optredens geleden bestond de band nog niet eens en plotsklaps winnen de vier heren van THE RED17 de Haarlemse Rob Acda Awards, één van Neerlands belangrijkste bandcompetities. Een kleine greep uit de gewonnen prijzenpot: Bevrijdingspop openen, een backdrop van 6m2 en spelen op het  Mixtream festival. De band staat een behoorlijk gouden toekomst te wachten. Plug Out sprak met bassist Mario van Reeuwijk: tijd voor een klein voorstelrondje!
 
Jullie zijn nog zo nieuw dat er op internet bijna niets te vinden is. Zou je THE RED17 kort kunnen introduceren?
‘Natuurlijk! THE RED17 is zanger Nicky Regelink op gitaar, Niels van den Berg op gitaar en als back up zang, ik (Mario van Reeuwijk, red.) op basgitaar en Maikel Roethof op drums. We zijn een kwartet met heel veel energie en power, met een randje alternatief.’
 
Een randje alternatief, wat bedoel je daarmee?
‘Voor mij betekent het dat onze liedjes ergens over gaan. Als we frustraties hebben, schrijven we daarover. Onze single bijvoorbeeld, Move On, gaat erover dat je altijd moet verdergaan. Als je een situatie hebt met je jongedame of je boy moet je soms terugkijken, maar soms is verdergaan gewoon beter. Al onze liedjes komen vanuit een bepaald gevoel. Dat geeft voor mij een extra dimensie; een randje alternatief.’
 
Hoe is het allemaal begonnen?
‘We zijn begonnen in Mijdrecht, met zijn drieën (Mario, Maikel en Niels, red.). Het begon met een sms’je dat ik kreeg van Niels: “Zullen we samen jammen?” “Goed”, sms’te ik, “maar wie ben je?” Ik had hem ooit eens uit mijn telefoon verwijderd… Het klikte echter meteen. We gingen oefenen in een klein schuurtje bij Maikel. Echt heel klein. Niels stond met zijn borst tegen Maikels crashes aan… We wilden eerst covers spelen, maar na drie minuten jammen was dat voor mij wel klaar. Niels speelde een ideetje van zichzelf en eigenlijk begonnen we vanaf dat moment meteen met repeteren. Er was een heel natuurlijke klik. We hebben met zijn drieën vooral op bandjesavonden gespeeld. Op één van die avonden benaderde Nicky ons, of we een zanger nodig hadden. Toen pasten we niet meer in het schuurtje en nu staat onze “headquarter” in Uithoorn. We hebben een hele mooie studio gebouwd in de schuur bij Nicky. We zijn er ook een opnameruimte aan het bouwen, die is bijna klaar!’
 
En waar komen jullie vandaan qua muziekstijlen? Vier verschillende gasten, vier verschillende muzieksmaken?
‘Ja, zeker. Maikel is een erg krachtige drummer; hij luistert vooral naar “solodrumdingen” en naar Amerikaanse powerbands als Nickelback of Paramore. Niels daarentegen luistert veel naar luisterliedjes; Britpop, Elbow. Nicky luistert eveneens meer Amerikaanse muziek, terwijl ik nu soul te gek vind, zoals d’Angelo en Erykah Badu. Je kunt het allemaal wel terughoren in onze sound. De bas is bijvoorbeeld meer nu soul dan rock. We houden overigens allemaal van The Foo Fighters en Tim Christensen, een Deense singer/songwriter die in 2008 een fantastische plaat uitbracht.’

Jullie bestaan dus nog maar net; hoe zijn jullie eerste levensmaanden verlopen?
‘We hebben eigenlijk vooral een heleboel gerepeteerd. Zeker twee keer in de week. Daarnaast zijn snel de studio ingedoken. We werken echt hard en nemen alles op. We houden zeker van bier drinken en barbecueën als het lekker weer is – maar pas ná het oefenen. Ons eerste optreden is maar negen gigs geleden, op een héél klein podium en toen waren we nog met zijn drieën! Nu staan we op het Meltingpot Night Festival in Zwitserland en mogen we Bevrijdingspop openen…’
 
Hoe hebben jullie de Robn Acda Award eigenlijk ervaren?
‘Dat is een gek verhaal. We waren geselecteerd, en op de dag van de voorronde belde Nicky – hij had een keelontsteking. Maar onze instrumentale repetitie ging zó goed: we hadden er alle vertrouwen in dat we ook zo wel konden winnen. Dat is niet arrogant bedoeld, maar het klonk gewoon echt te gek. We hebben gewoon maar gespeeld, en gingen dus door naar de finale. Maar als we opnames nu terugkijken; Nicky zong behoorlijk vals… Hij speelde maar op 60 procent van zijn kunnen, was echt ziek. Door onze energie hebben we gelukkig tóch kunnen overtuigen. De finale was te gek; goede sfeer, erg gezellig. En dan spelen op het grote podium van het Patronaat.. Het voelt alsof we maar één akkoord speelden, en toen het podium alweer afgingen. Zo snel ging het voorbij. Maar het was echt enorm genieten.’
 
Dat moet wel één van jullie hoogtepunten geweest zijn?
‘Jazeker. En spelen in Zwitserland en op Bevrijdingspop. Maar wat ook een hoogtepunt is: we hebben in maart onze eerste videoclip opgenomen. Wat een onvergetelijke week. We hebben een podium in Nicky’s andere schuur gebouwd, en een vriend uit Duitsland schoot de videoclip. In mei komt de clip uit!’
 
En nu? Wat staat er verder in de planning?
‘Naast die optredens komt eind april onze website online. Als we in Zwitserland zijn moeten we even goed nadenken over wat we willen en hoe we het komende jaar gaan inplannen. Wat we allemaal in ieder geval willen, is in november onze eerste EP uitbrengen. En verder: zo veel mogelijk “webepisodes” maken. We houden alles wat we doen bij op video, en dat posten we op facebook. Nicky monteert alles, echt heel goed. Tot slot spelen we in juni op het AJOC festival, in augustus dus op Mixtream en zijn we nog in onderhandeling met wat andere dingen – maar daarover kan ik nog niets zeggen…’
 
En als jullie groot zijn, dan…
‘We willen vooral zo veel mogelijk onze muziek verspreiden. En alhoewel je het in Nederland niet mag zeggen – natuurlijk willen we groot worden. Maar zonder concessies te doen, echt zoals wij het willen. Boven alles staat echter da we het met zijn vieren don. Zelfs als we allemaal rechten zouden gaan studeren, zouden we een advocatenkantoor Regelink, Van den Berg, Van Reeuwijk & Roethof oprichten…’
 
THE RED17 live zien kan op Bevrijdingspop Haarlem. Check verder www.thered17.com