In een gezellige hotelbar vlakbij het Leidseplein zit Lisa Hannigan om twee uur 's middags aan het ontbijt. 'Sorry voor de kruimels hoor!' Haar tweede soloalbum 'Passenger' is net uit, en hoewel ze in Nederland nog niet zo bekend is, werkte ze al eerder met bekende namen als Damien Rice en Herbie Hancock.
 
Je beschrijft je muziek als "plinky plonk rock". Ik heb geen idee wat dat is.
‘Ik ook niet. Echt niet. Een vriend van mij heeft dat een keer ergens gezegd. Sindsdien gaat het verhaal dat ik mijn muziek zo omschrijf. Ik heb die term nog nooit gebruikt, maar ik krijg het helaas niet van mijn pagina op Wikipedia af, haha.’
 
Hoe omschrijf je jouw muziek dan wel?
‘Ik heb geen idee waar mijn muziek naar klinkt of waar het op lijkt. Natuurlijk heb ik wel inspiratiebronnen, maar als ik aan het schrijven ben luister ik eigenlijk nooit naar muziek. Sorry, ik weet het niet!’
 
Je tweede soloalbum is net uit. Wat zijn de belangrijkste verschillen met je eerste cd 'Sea Sew'?
'De nieuwe cd 'Passenger' heeft een heel duidelijk thema en dat is reizen. Mijn eerste plaat was veel meer een verzameling van liedjes, die niet zoveel met elkaar te maken hadden. Ook vind ik de nummers op mijn tweede cd wat donkerder en over het algemeen ook beter.’
 
Je hebt lange tijd met Damien Rice gewerkt, nu kan je je eigen gang gaan. Wat zijn daarvan de voor- en nadelen?
‘Het is in zekere zin makkelijker om voor een ander te werken, omdat je niet eindverantwoordelijk bent. Maar als je eenmaal zelf de aanvoerder bent, voelt die druk juist goed, want dan gaat het om je eigen werk en je eigen creaties. Door samen met Damien Rice te spelen, heb ik geleerd hoe het werkt om met een band samen te spelen. Een band werkt namelijk als een soort familie: je bent wekenlang non-stop samen en deelt alles met elkaar. Mijn bandleden zijn allemaal vrienden, dat maakt het een stuk makkelijker en gezelliger.’

Herbie Hancock heeft je vergeleken met het trompetspel van Miles Davis.
‘Amazing! Echt ongelooflijk. Het was al geweldig om hem te ontmoeten en met hem te werken, dat hij me dan ook nog zo'n compliment geeft... Niet te geloven! Ik heb veel van hem geleerd, en hij stond ook open voor nieuwe dingen. Volgens mij is het heel belangrijk om nieuwe ideeën en inspiratie altijd positief te benaderen, want zo blijf je je als muzikant ontwikkelen.’
 
Voor een reclame voor een goed doel heb je je laten bedekken in gesmolten chocolade. Aanrader?
‘Absoluut niet! Het klonk zoveel leuker dan het was. Toen ik de chocolade op me kreeg was het na vijf seconden koud en kleverig. Het plakte de haartjes van mijn armen vast en als ik bewoog voelde het heel raar en onprettig. Maar ja, alles voor het goede doel!’
 
Wat is je favoriete moment uit je carrière tot nu toe?
‘Dat zijn er eigenlijk teveel om op te noemen. Soms heb je een concert waarbij alles klopt: het spelen met de band gaat lekker, het publiek is enthousiast. Dan valt alles op zijn plek en dan denk ik: dit is het enige wat ik wil in mijn leven. In een band spelen en de wereld afreizen met mijn vrienden, wat heb ik toch een geluk!’
 
Heb je nog tips voor Nederlandse muzikanten die willen doorbreken?
‘Meters maken! Zoveel mogelijk spelen en oefenen en zoveel mogelijk samenspelen met andere muzikanten. Als je een nieuw instrument ziet, probeer 't gewoon! O ja, en laat je niet voor een reclame bedekken met gesmolten chocolade.’
 
De cd's Sea Sew en Passenger liggen nu in de winkel. Voor meer info, check: www.lisahannigan.ie