Uit de puinhopen van Cajun Dance Party herrees vorig jaar de multi-culti band Yuck. Dat klinkt niet echt lekker, maar wie zich laat afschrikken door een weerzinwekkende bandnaam, die mist wat! Yuck combineert prettige popmelodietjes met ruige gitaren en hun debuutalbum Yuck belooft veel goeds voor de toekomst. Plug Out heeft voor hun optreden in de bovenzaal van Paradiso met Daniël Blumberg en Max Bloom gekletst.
 
Nonchalant zitten Daniël en Max op de bank een shaggie te draaien. Ze zijn beide in London opgegroeid en vormen samen met de Japanse bassiste Mariko Doi en drummer Jonny Rogoff uit New Jersey het veelbelovende gitaarbandje Yuck. De leden zijn allemaal ergens tussen 20 en 21 en ze spelen nog maar anderhalf jaar samen; Yuck is in ieder opzicht dus een jonge band. Ze zijn dan ook nog niet helemaal gewend aan optredens en de aandacht die het succes met zich meebrengt. Daniël ergert zich voornamelijk aan fotografen: ‘Ze staan tijdens het hele optreden in de eerste rij non-stop foto’s te maken. Dat is toch bizar! Je hebt een podium met vier mensen erop. Dat verandert niet. Hoeveel foto’s wil je daar in godsnaam van maken?’
 
Snelle doorbraak
Hij zal er toch aan moeten wennen. Hun debuutalbum brengt namelijk niet alleen een tour door de VS en Europa met zich mee maar ook iets wat je zowaar een mediahype kunt noemen. Vooral op het internet wordt er veel over de band gediscussieerd en daar doet Yuck zelf vrolijk aan mee. De leden van Yuck zijn actieve bloggers en een aantal van hun nummers zijn gratis te downloaden. Een slimme marketingtruc? Daniël lacht. ‘Nee, zeker niet. Als je veel nummers schrijft wil je dat mensen ernaar luisteren en dan ook wel meteen. De manier waarop is niet zo belangrijk.’ Max: ‘Ik denk wel dat het iets met ons succes te maken heeft. Als mensen binnen korte tijd veel nummers van je horen, dan krijgen ze ook sneller het idee waar het om gaat en kunnen zij de nummers met elkaar in verbinding brengen.’

Kleine momenten van geluk
Succes is voor Yuck echter geen doel op zich. Max: ‘Het is fijn als mensen naar je muziek luisteren, maar het kan me niet schelen hoe populair we zijn.’ Veel geld verdienen de jongens nog niet met hun muziek en Daniël heeft een baantje in een platenzaak. Daniël: ‘De kleine momenten van geluk, daar doe je het voor. Het is bijvoorbeeld heel fijn om een nummer te hebben geschreven en het dan voor het eerst te spelen. Vervolgens is het kicken om dat nummer voor het eerst voor publiek te spelen. Een ander mooi moment is als je een plaat uitbrengt en zo kan ik nog wel even doorgaan…’
 
Fruitsalade
Waar de naam vandaan komt weten ze niet meer. Max: ‘Ik dacht dat het misschien wel grappig was.’ En ook hun debuutalbum is geen uitgewerkt geheel. Daniël: ‘Het is een soort fruitsalade.’ Max: ‘Sommige nummers zijn echte appels; zuur, knapperig en fris en andere zijn dan weer zo zacht een zoet als een banaan. ‘Shook Down’ bijvoorbeeld is echt een mango, maar dan zonder schil en al in stukjes gesneden.’ Daniël: ‘We hebben gewoon een aantal leuke nummers die goed bij elkaar passen op de plaat gezet, zonder echt een groter plan erachter. Maar misschien dat we ooit denken: hey, laten we een granaatappel maken.’


Conclusie van dit gesprek: ze doen maar wat, maar dan wel met een behoorlijke portie talent en een schijnbaar eindeloos enthousiasme. Wat brengt de toekomst? Daniël: ‘Meer albums en heel veel optredens, we zijn nog maar net begonnen.’

Het debuutalbum Yuck komt op 18 april uit. Voor alle info over de band zie yuckband.blogspot.com.