Als ik de deur open, sta ik oog in oog met een tribune vol woedende tieners, die gepassioneerd scheldwoorden op mij af vuren. ‘Kom op, zeg het tegen háár!’, roept regisseuse Nicole Vervloed en wijst naar mij. ‘O jullie zakkenvullers! O jullie pestlijders!’ schreeuwen de acteurs, terwijl ze mij recht in de ogen aankijken en kwaad op hun stoelen gaan staan. In de volgende scène hoor ik de acteurs schamper zeggen: ‘Wij treden niet uit onze rollen. Wij hebben geen rollen. Wij zijn wij.’ Ze lurken van een bekertje cola en staren mij aan. ‘Het is echt een spreek-spektakel,’ zegt regieassistent Heleen trots. ‘Het publiek moet geconfronteerd worden met zichzelf.’

Regisseur Nicole neemt de 14 acteurs onder haar hoede in de Nederlandse vertaling van 'Publikumsbeschimpfung' van Peter Handke. Ze is een levendige, professionele vrouw die duidelijk respect afdwingt bij de acteurs. Wat doet zij bij een weliswaar getalenteerde, maar ook erg jonge toneelgroep?

Waarom heb je juist voor dit stuk gekozen?
‘Als je naar het theater gaat, zeg je als het ware tegen de acteurs: ‘entertain ons maar’. Maar in deze opvoering weigeren de acteurs dit - ze nemen geen rol aan, ze vertellen geen verhaal, ze zijn alleen zichzelf. Ze willen de aandacht juist naar het publiek verschuiven, zodat zij zich bewust worden van zichzelf.’

Hoe is het om dit te spelen met jongeren?
‘Erg leuk. Ik heb niets veranderd aan het script, waardoor ze veel ouderwets taalgebruik moeten gebruiken. Dit is niet altijd makkelijk, maar als ze beseffen wat ze eigenlijk zeggen, werkt het goed. Het contrast is mooi – het publiek verwacht niet dat zo’n stuk wordt opgevoerd door jonge mensen, omdat ze zo volwassen praten.’

Wat vind je van de cynische toon van het toneelstuk? Past dit in onze tijd?
Nicole lacht: ‘Cynisme is van elke tijd!’  

Terwijl de acteurs in het zonnetje uitrusten, spreek ik spelers Yasin Ozdogan en Alexandra Nakken.

Hoe zijn jullie bij Starring# gekomen?
Alexandra: ‘Ik speel zelf al negen jaar toneel. Een leraar tipte me.’
Yasin: ‘Via een vriend die een mail erover had gekregen. Ik figuur zelf al een paar jaar bij televisieseries, dus ik had al aardig wat ervaring.’

Wat vond je ervan toen je begon met dit toneelstuk?
Alexandra: ‘Eerst snapte ik het niet, want ik was gewend om gewoon een rol aan te nemen. Maar Nicole is geweldig: zij weet precies wat en hoe ze het wil.´

Hoe is het om jezelf te spelen?
Alexandra: ´Dat is niet moeilijk. Ik ben gewoon een vergroting van mijzelf: iets meer relaxed, puberaal en brutaal.´ Lachend: ´Prubetaal, dus.´

Ben je zenuwachtig voor de première donderdag?
Yasin: ´Nee. Ik ben echt mijzelf op het podium, dus dat hoeft niet.´

Benieuwd geworden? Ga dan naar de voorstelling in de Toneelschuur in Haarlem. Check alle info op www.toneelschuur.nl.